De all-inclusivekampioen: eten, drinken en vooral niets laten liggen

Direct na het inchecken krijgt de vakantieganger het felgekleurde polsbandje om. Vanaf dat moment is hij officieel toegelaten tot het rijk van onbeperkte frisdrank, lokale sterke drank en snacks op merkwaardige tijdstippen.

Het bandje blijft de hele vakantie zitten. Tijdens het zwemmen, zonnebaden, douchen en slapen. Na twee weken ontstaat er een witte streep rond de pols. Dat is geen mislukte bruining, maar een tastbare herinnering aan veertien dagen onbeperkte toegang tot lauwe cocktails en friet.

Wie meerdere resorts bezoekt, kan zelfs verschillende kleuren verzamelen. Bijna alsof het festivalbandjes zijn, alleen trad er geen wereldberoemde artiest op. Tenzij je de man achter de omeletplaat meetelt.

De echte all-inclusivekampioen loopt niet zomaar naar het buffet. Hij bereidt zijn bezoek zorgvuldig voor. Eerst volgt een verkenningsronde zonder bord. Waar staat het vlees? Is er ergens verse vis? Welke desserts dreigen als eerste op te raken?

Pas daarna begint het opscheppen. Een ontbijt kan bestaan uit een omelet, twee croissants, drie soorten worst, gebakken aardappelen, yoghurt, fruit en een pannenkoek. Niet omdat iemand daar daadwerkelijk trek in heeft, maar omdat het er nu eenmaal staat.

Ook de kledingkeuze bij het avondbuffet verdient aandacht. Overdag loopt men probleemloos uren rond in een zwembroek en slippers. Zodra het restaurant opent, verschijnt ineens een overhemd dat normaal alleen tijdens bruiloften en kerst wordt gedragen. De buffetzaal wordt benaderd alsof men gaat dineren in Parijs, terwijl binnen een kok achter een warmhoudbak nieuwe kipnuggets neerlegt.

Bij all-inclusive draait eten niet altijd om honger. Het draait vooral om beschikbaarheid. Ontbijt eindigt om 10.30 uur, waarna om 11.00 uur de snackbar opent. Wie dat halfuur zonder consumptie overbrugt, heeft feitelijk vakantietijd verspild.

Na de lunch volgt een ijsje. Daarna koffie met cake. Vervolgens een bordje nacho’s bij het zwembad, omdat het anders zo ongezellig drinkt. Tegen de tijd dat het avondeten begint, heeft niemand trek. Toch verschijnt iedereen keurig bij het buffet. Het zou zonde zijn om een maaltijd over te slaan waarvoor al betaald is.

De bar vormt het zenuwcentrum van het resort. Hier worden drankjes geschonken met namen als Caribbean Dream, Blue Paradise en Tropical Explosion. Wat erin zit, blijft vaak onduidelijk. Meestal gaat het om limonadesiroop, veel ijs en een bescheiden scheut lokale alcohol.

De all-inclusivekampioen laat zich daar niet door ontmoedigen. Hij bestelt meteen twee glazen, omdat hij anders over tien minuten opnieuw in de rij moet staan. Bij sommige hotels mag slechts één drankje per persoon worden meegenomen. In dat geval wordt de partner tijdelijk bij de bar gehaald om als medebesteller op te treden.

Een boottocht, excursie of bezoek aan een nabijgelegen stad klinkt interessant. Toch ontstaat er twijfel zodra blijkt dat hiervoor betaald moet worden. Waarom zou je het resort verlaten terwijl aquagym, darts en een optreden van een lokale coverband bij de prijs inbegrepen zijn?

De buitenwereld kan wachten. Eerst moet om 15.00 uur de quiz worden gespeeld. Daarna begint waterpolo en om 17.00 uur staat er opnieuw eten klaar.

Na een week weet de all-inclusivekampioen nauwelijks in welk land hij verblijft. Hij kent daarentegen wel de openingstijden van iedere bar, de snelste route naar het dessertbuffet en de naam van de ober die de glazen het ruimst inschenkt.

Aan het einde van de vakantie wordt de rekening opgemaakt. Niet door het hotel, want vrijwel alles was inbegrepen. De gast kijkt vooral terug op zijn eigen prestaties. Hoeveel ontbijtborden zijn er gevuld? Hoeveel cocktails zijn getest? En is het gelukt om iedere maaltijd bij te wonen?

Het antwoord is meestal positief. De all-inclusivekampioen vertrekt naar huis met een zonnebrilafdruk, een polsbandjesstreep en het vaste voornemen om voorlopig wat gezonder te eten.

Dat voornemen houdt doorgaans stand tot het vliegveld. Daar kost een broodje namelijk € 9,50. Ineens verlangt hij hevig terug naar het buffet.