Eind vorige eeuw zette Turkije massaal in op all-inclusivetoerisme om de concurrentie aan te gaan met populaire vliegbestemmingen zoals Spanje en Griekenland. Met succes, want in vrij korte tijd wisten de Turken een redelijk aandeel binnen het segment ‘zonvakanties’ te bereiken. Eind jaren 80 en begin jaren 90 begon Turkije zich serieuzer te positioneren als zonbestemming voor West-Europa. De overheid investeerde fors in toerisme, vooral aan de zuidkust (de zogeheten Turkse Rivièra).
Midden jaren 90 werd in Turkije het all-inclusive concept massaal uitgerold, vooral rond Antalya, Side, Belek en Alanya. Grote resorts met honderden kamers boden volledige pakketten aan tegen prijzen die lager lagen dan in Spanje of Griekenland. Dit trok vooral Duitse, Nederlandse en Russische toeristen aan. Tussen 2000 en 2005 groeide het toerisme spectaculair. Turkije werd een van de snelst groeiende vakantielanden rond de Middellandse Zee. Het aantal bezoekers verviervoudigde in ongeveer tien jaar tijd. Het imago veranderde toen definitief van “opkomende bestemming” naar gevestigde massabestemming.